പിതാക്കന്മാര്‍ ഇല്ലാതെ.....

1980-കളില്‍ ആരംഭിച്ചതാണ് വടക്കേ അമേരിക്കയിലെ ക്നാനായ കത്തോലിക്കരുടെ സംഘടനയായ കെസിസിഎന്‍എ. തുടക്കംമുതലേ ഈ സംഘടനയുടെ മുഖ്യകാര്യപരിപാടി രണ്ടു വര്‍ഷത്തിലൊരിക്കല്‍ മൂന്നു-നാല് ദിവസങ്ങള്‍ നീളുന്ന കണ്‍വെന്‍ഷന്‍ നടത്തുകയെന്നതാണ്. ഇത്രയുംകാലം മേല്പറഞ്ഞ കണ്‍വെന്‍ഷന്‍ മുടക്കമില്ലാതെ നടന്നിട്ടുണ്ട്. അത് ഒരു നിസാരകാര്യമല്ല. വളരെ പ്രൊഫഷണല്‍ രീതിയിലാണ് അത് സംഘടിപ്പിക്കപ്പെടുന്നത്. “കേരളത്തിന്‌ വെളിയില്‍ നടക്കുന്ന ഏറ്റവും വലിയ മലയാളികൂട്ടായ്മ” എന്നും ഇതിനെ വിശേഷിപ്പിച്ചു കേട്ടിട്ടുണ്ട്. ഓരോ വര്ഷം കഴിയുംതോറും ഇതില്‍ പങ്കെടുക്കാനുള്ള സമുദായംഗങ്ങളുടെ ആവേശം കൂടുന്നതല്ലാതെ കുറയുന്നില്ല. ക്നാനായ സമുദായാംഗങ്ങള്‍ തമ്മിലുള്ള വൈകാരിക ബന്ധവും ഇഴയടുപ്പവും, സംഘാടകരുടെ കാര്യക്ഷമത എന്നപോലെതന്നെ ഇതിനെ വിജയിപ്പിക്കുന്ന ഘടകങ്ങളാണ്.

2010 വരെ ഒരു അലിഖിത നിയമം ഉണ്ടായിരുന്നു – ഇത്തരത്തിലുള്ള ക്നാനായ കണ്‍വെന്‍ഷന്‍ നടക്കണമെങ്കില്‍ കോട്ടയം പിതാക്കന്മാരുടെ സാന്നിദ്ധ്യം അനിവാര്യമാണ്. അവരില്‍ ആരെങ്കിലും ഇല്ലാതെ ഒരു കണ്‍വെന്‍ഷന്‍ നടക്കുകയെന്നത് അചിന്തനീയമായിരുന്നു.

എന്നാല്‍ 2012-ല്‍ ചരിത്രം തിരുത്തിക്കുറിച്ചു. കത്തോലിക്കാസഭയിലെ അരപ്പട്ടകെട്ടിയ ഒറ്റയാള്‍ പോലും ഇല്ലാതെ ആ കണ്‍വെന്‍ഷന്‍ ഭംഗിയായി, വിജയകരമായി നടന്നു.

എല്ലാ നേതാക്കന്മാരുടെയും വിജയരഹസ്യമാണ് പൊതുജനത്തിന്റെ ഓര്‍മ്മ ഹൃസ്വമാണെന്നത്. എന്നിരുന്നാലും രണ്ടു വര്ഷം മുമ്പ് നടന്ന കാര്യങ്ങള്‍ പലരും മറന്നിട്ടുണ്ടാവില്ല.

പ്രസ്തുത കണ്‍വെന്‍ഷനില്‍ പിതാക്കന്മാര്‍ പങ്കെടുക്കാത്തതിന്റെ പിന്നിലെ ചേതോവികാരം അന്നും ഇന്നും രഹസ്യമാണ്. പക്ഷെ അതിന്റെ പേരില്‍ അവര്‍ കളിച്ച കളികള്‍ പുറത്തായി.

കോട്ടയം പിതാക്കന്മാര്‍ ആരും പങ്കെടുത്തില്ല എന്നുമാത്രമല്ല, അങ്ങാടിയത്ത് പിതാവോ, ക്നാനായക്കാരുടെ ചുമതലയുള്ള വികാരി ജനറാളോ അതില്‍ പങ്കെടുത്തില്ല. ആ സമയത്ത് അമേരിക്കയില്‍ ഉണ്ടായിരുന്ന മറ്റു ചില മെത്രാന്മാരെയും ഇതില്‍ പങ്കെടുക്കുന്നതില്‍ നിന്നും അവര്‍ വിലക്കുകയും പിന്തിരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. “തിരുമേനി ഇല്ലെങ്കില്‍ കണ്‍വെന്‍ഷന്‍ നടക്കുകയില്ല” എന്ന് വിശ്വസിച്ചുപോയ സംഘാടകരുടെ അവസാനത്തെ ആശ്രയമായിരുന്നു, ചിങ്ങവനം അരമനയില്‍ നിന്നുള്ള ക്നാനായ യാക്കോബായ തിരുമേനി. അദ്ദേഹത്തെയും പിന്തിരിപ്പിക്കാന്‍ കോട്ടയം അരമനയില്‍ നിന്ന് ആള്‍ ചെന്നതും, ആ ശ്രമം പരാജയപ്പെട്ടതും അമേരിക്കയിലുള്ള കൊച്ചുകുട്ടികള്‍ക്ക് പോലും അറിയാം.

പിതാക്കന്മാര്‍ക്ക് മക്കളോട് ഇത്രയും വൈരാഗ്യം തോന്നാനുള്ള കാര്യം എന്താണെന്ന് ഇന്നുവരെയും ആരോടും പറഞ്ഞിട്ടില്ല; ആര്‍ക്കും മനസിലായിട്ടുമില്ല.

All is well that ends well എന്നാണല്ലോ. കണ്‍വെന്‍ഷന്‍ വന്‍വിജയമായിരുന്നു എന്ന് സംഘാടകരുടെ ശത്രുക്കള്‍ക്ക് പോലും സമ്മതിക്കേണ്ടിവന്നു.

ക്നാനായകാര്‍ക്ക് സ്വന്തമായി രൂപത ലഭിച്ച നാള്‍ മുതല്‍ തങ്ങളുടെയും സമുദായത്തിന്റെയും രക്ഷകരായി കണ്ടിരുന്ന പിതാക്കന്മാര്‍ തങ്ങളുടെ പ്രിയപ്പെട്ട സമുദായത്തെ ഒറ്റുകൊടുക്കുന്നു എന്നത് ക്നാനായക്കാരുടെ പൊതുവികാരമായിരുന്ന കാലത്താണ് ഇത് സംഭവിച്ചതെന്നും കൂട്ടിവായിക്കുക. ഇതിന്റെ പ്രത്യക്ഷമായ പ്രത്യാഘാതമായിരുന്നു കാരിത്താസ് മെഡിക്കല്‍ കോളേജിന്റെ കാര്യത്തില്‍ സമുദായം പിന്തിരിഞ്ഞു നിന്നത്. കണ്‍വെന്‍ഷണില്‍ പങ്കെടുക്കാതിരുന്ന തെറ്റായിപോയി എന്ന് അരമനവാസികള്‍ക്ക് ഇതിനോടകം ബോദ്ധ്യമായി എന്നത് വ്യക്തം. ഒരിക്കല്‍കൂടി ഇതാവര്‍ത്തിച്ചാല്‍ കണ്‍വെന്‍ഷന്‍ സമയത്ത് ആരും കോട്ടയം പിതാക്കന്മാരുടെ കാര്യം ഓര്‍ക്കുകപോലുമില്ല എന്നവര്‍ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

അതിനുശേഷമാണ് ഈ വര്ഷം യു.കെ.യിലെ കണ്‍വെന്‍ഷനില്‍ പങ്കെടുക്കാനെത്തിയ പണ്ടാരശേരി പിതാവിനെ ഇരുത്തിക്കൊണ്ട് “ക്നാനായ സമുദായത്തെ നശിപ്പിക്കുന്ന ദുഷ്ടശക്തികളെ”ക്കുറിച്ച് വെള്ളം ചേര്‍ക്കാത്ത, ശക്തമായ ഭാഷയില്‍ കെസിസിഎന്‍എയുടെ വൈസ്പ്രസിഡന്റ്‌ പ്രസംഗിച്ചത്. പ്രസംഗത്തിനിടയില്‍ വൈദികന്‍ വീശുന്നതും കൊച്ചുപിതാവ് അസ്വസ്തനാകുന്നതും എല്ലാവരും കണ്ടതാണ്. 

ചിക്കാഗോയില്‍ നിന്നും ലഭിക്കുന്ന വാര്‍ത്തകളനുസരിച്ച് അടുത്ത കണ്‍വെന്‍ഷനില്‍ പിതാക്കന്മാരുടെ സാന്നിദ്ധ്യം ഉണ്ടാകും എന്നാണു മനസിലാകുന്നത്. നല്ലത്, വളരെ നല്ലത്. എന്നിരുന്നാലും ഇത് ചില പ്രസക്തമായ ചോദ്യങ്ങള്‍ ഉയര്‍ത്തുന്നു.

1.     കഴിഞ്ഞ ഒന്നര വര്‍ഷത്തിനുള്ളില്‍ എന്ത് മാറ്റം ഉണ്ടായതുമൂലമാണ് പിതാക്കന്മാരുടെ നിലപാട് മാറിയത്‌?

2.     അവര്‍ എന്തെങ്കിലും വിട്ടുവീഴ്ചകള്‍ നടത്തുകയോ, കഴിഞ്ഞ പ്രാവശ്യം പങ്കെടുക്കാത്തതില്‍ സംഘടനാഭാരവാഹികളോട് ഖേദപ്രകടനം നടത്തുകയോ ചെയ്തിട്ടുണ്ടോ?

3.     അതോ, ഇന്നത്തെ സംഘടനാഭാരവാഹികളാണോ വിട്ടുവീഴ്ചകള്‍ നടത്തിയത്? എങ്കില്‍, അതെന്തിനുവേണ്ടി ആയിരുന്നു? ഇവരുടെ സാന്നിദ്ധ്യം കൊണ്ട് വടക്കേ അമേരിക്കയിലെ ശരാശരി ക്നാനായക്കാരന് എന്ത് നേട്ടമാണ് ഉണ്ടാകുമെന്നു പ്രതീക്ഷിക്കേണ്ടത്‌?

4.     യു.കെ. കണ്‍വെന്‍ഷന്‍ സമയത്ത് നടത്തിയപോലുള്ള പ്രസംഗങ്ങള്‍ വീണ്ടും ഉണ്ടായിക്കൂടെന്നില്ല. കാരണം, സാഹചര്യങ്ങളില്‍ ഒരു മാറ്റവും ഉണ്ടായിട്ടില്ല. അങ്ങിനെ സംഭവിച്ചാല്‍, പിതാക്കന്മാര്‍ക്ക് അതൊരു പ്രശ്നമല്ലെങ്കില്‍ കൂടി, സമുദായത്തിന് അതൊരു നാണക്കേടല്ലേ?

കത്തോലിക്കാ സഭയില്‍ നിന്നും വിഭിന്നമായി ജനാധിപത്യ സംഘടന എന്ന നിലയില്‍ സമുദായംഗങ്ങളുടെ ഇത്തരം ആശങ്കകള്‍ ദൂരീകരിക്കാന്‍ കെസിസിഎന്‍എ നേതൃത്വം കടപ്പെട്ടവരാണ് എന്ന കാര്യം ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കുന്നു.

അലക്സ്‌ കണിയാംപറമ്പില്‍

ക്നാനായ സമുദായത്തിനെതിരെ രൂക്ഷ വിമര്ശനം

ചാക്കോ കളരിക്കല്‍ ക്നാനായ സമുദായതെക്കുരിച്ചു തന്റെ കാഴ്ചപ്പാടുകള്‍ വ്യക്തമാക്കിക്കൊണ്ട് എഴുതിയിരുന്ന ലേഖനവും, ഡൊമിനിക് സാവിയോ അതിനെഴുതിയ പ്രതികരണവും ക്നാനായ വിശേഷങ്ങള്‍ പ്രസധീകരിച്ചിരുന്നു. ഈ വിഷയത്തെക്കുറിച്ച് ഇവിടെ ചര്‍ച്ച നടക്കുന്നതിനിടയില്‍ മാത്യു ജോസഫ്‌ എന്നൊരാള്‍ “അത്മായശബ്ദം” എന്ന ബ്ലോഗില്‍ ഈ വിഷയത്തെ ആസ്പദമാക്കി അതിരൂക്ഷമായ ഭാഷയില്‍ ഒരു ലേഖനം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.

പ്രസ്തുത ലേഖനം വായിക്കുവാന്‍ ചുവടെ കാണുന്ന ലിങ്കില്‍ ക്ലിക്ക് ചെയ്യുക.

വായനക്കാരുടെ കമന്റുകള്‍ അത്മായശബ്ദത്തില്‍ തന്നെ പോസ്റ്റ്‌ ചെയ്യാന്‍ അഭ്യര്‍ത്ഥിക്കുന്നു.

http://almayasabdam.blogspot.co.uk/2013/10/blog-post_29.html

"ശ്രീ ചാക്കോ കളരിക്കലിന്റെ 'വടക്കെ അമേരിക്കയിലെ ക്‌നാനായ പ്രതിസന്ധി: ഒരു അവലോകനം' എന്ന ലേഖനത്തെ അനുകൂലിച്ചും പ്രതികൂലിച്ചും അനേക പ്രതികരണങ്ങള്‍ ക്നനായ് വിശേഷങ്ങളില്‍ വായിച്ചു. (ലിങ്ക്: http://www.worldkna.blogspot.com/2013/10/blog-post_24.html) അത്തരം പ്രതികരണങ്ങളില്‍ ശ്രീ ഡോമിനിക്ക് സാവിയോയുടെ ലേഖനം ഏറെ ശ്രദ്ധേയമാണ്. വിമര്‍ശനാത്മകമായ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ലേഖനത്തിന് മറുപടി അര്‍ഹിക്കുന്നുവെങ്കിലും ശ്രീ ചാക്കോയെ അദ്ദേഹം വ്യക്തിപരമായി പരിഹസിക്കുന്നതില്‍ മൌനം പാലിക്കാനേ എനിക്ക് സാധിക്കുന്നുള്ളൂ. ശ്രീ സാവിയോ സമയമുണ്ടെങ്കില്‍ സഭാ നവീകരണങ്ങളെ സംബന്ധിച്ച്  ശ്രീ ചാക്കോ പ്രസിദ്ധികരിച്ച അഞ്ചു പുസ്തകങ്ങളില്‍ ഏതെങ്കിലും ഒന്ന് വായിക്കാന്‍ മനസുവെച്ചാല്‍ തെറ്റിധാരണകള്‍ ഇല്ലാതാകും..........."

Endogamy & the Archdiocese of Kottayam: - Alex Mapleton

Some Commonly Propagated Falsehoods

            There are some people within Kerala and many more vocal ones outside who are unkind to the Knanaya tradition of endogamy. Also, it is not a secret that there are many, both laymen and clergy, who are very unfriendly towards the existence of the arch eparchy of Kottayam. These oppositions are becoming more and more conspicuous. During the past few decades, these people have held parades and processions in protest and convened public meetings and seminars to propagate their dissenting views. They have actively recruited speakers and writers to speak and write on their behalf. Besides, for years they have been sending written petitions to various authorities in Rome seeking reversal of the status quo. The much publicized Biju Uthup case in Kerala served to highlight their cause to some extent. Lately, it is learnt that many exogamous Knanites have filed lawsuits in lower courts challenging the legal validity of the Knanaya traditions that govern our aged old and Church approved practices.

            Against this backdrop, it behooves every caring Knanite to become knowledgeable about the facts and the framework in which our community and diocese function. Creating a smokescreen or fog of falsehoods and suspicions may lead many uninformed and otherwise innocent people into believing that Knanites are ‘unchristian’ in both our attitude and actions. Let facts speak for themselves. Be well informed so we can explain our stand when need arises.  Hence this article.

1. Expulsion of exogamous Knanites from parishes/diocese and denial of sacraments/ spiritual needs

This is totally untrue; not even a single such case exists. What usually happens is this: Any Knanite who decides to marry from outside applies for permission to leave the diocese (PLEK) because a non-knanite cannot be included as a parishioner. (Our diocese was erected exclusively for Southists per the papal bull.) Anybody and everybody are welcome in all our parishes to meet individual spiritual needs.

2    2.  Non-inclusion of an exogamous Knanite and his/her spouse in Kottayam is against Christian doctrines/biblical teachings.

Membership is what cannot be granted. Spiritual needs are taken care of whenever requested. Canonically it is legal to have parishes based on rite, language, nationality, or some other basis. (Knanites are of Iraqi-Judeo Christian descent.) It is also exempt from the territorial rule, that is, geographical boundaries. In 1990, Pope John Paul II promulgated a special Code of Canon to safeguard and promote the unique or specific features of the Eastern heritage. This is a safeguard Kottayam must make use of as much as any other diocese. Apostolic tradition shows that there were Jewish Christians, Gentile Christians, etc. Everyone that embraced Jesus’ good news did become Jewish Christians. Jewish Catholics in Israel now has their own diocese.

     3. Is endogamy against any law or a violation of human rights?

Endogamy is a matter of personal choice made freely and willingly. Any obstruction is a violation of the US Constitution. The practice of endogamy is a 16 plus century old tradition. A tradition with at least 30 years of continuous practice enjoys the force of law. Setting up qualifications for membership in a club, community, etc. is a common practice. Being born of both Knanaya parents is the ‘raison d’etre’ [mainspring] and consecutive principle for membership in the Knanaya community. Also, the characterization that observance of endogamy amounts to promoting Manu’s Code on the caste system is incorrect.

    4.  Purity of Blood

No credible or well-informed Knanite will ever make such a claim. Many non-knanites having experienced the warmth, hospitality, love and generosity displayed by Knanites have on many instances, attributed that as the reason for our previously mentioned bits of behavior.

Also no one has ever advanced “preserving the purity of blood” as justification for the practice of endogamy.

   5.  ‘Knai Thommen’ just a trader?

A very poor description of a man with a myriad of talents. Yes, by profession/ business Knai Thommen was a trader who did that between the East and the Middle East before he undertook the leadership for the 400 strong missionary group. Unlike the army that accompanied the European traders from Portugal, France, and England to India, his group did comprise of a bishop and some clergy. What he was doing was obliging the request of his bishop in Uraha (Edessa). Once settled in Kerala, he did more for his people, other Christians, and some patriotic acts for the emperor.

     6.  Knanites and Missionary Work

In terms of evangelical work, Knanaya people have always been in the forefront both outside Kerala and abroad. Today, missionary work is not necessarily conversion to Christianity; it is conversion of the mind based on the ‘Good News’ Jesus gave us.

We now have three bishops serving outside of Kerala. There are 172 diocesan priests and 352 missionary priests as per 2008 statistics.

A Truth Never Fully Revealed

            Each and every Knanite, male or female, who chose a spouse outside our community, did so very willingly and deliberately after seeking permission in writing, to leave our fold. In general, the factors that favored that choice may be emotional (love) and/or economic (acquiring increased assets, opportunity to go abroad—USA, UK, etc.) Not a single one did so because he/she strongly believed that endogamy as practiced is ‘unchristian’ and wanted to lodge his/her protest vehemently. Paradoxically, however, they are eager to enjoy the best of both the worlds—emotional/material gains from marriage and Knanaya membership. This will very easily explain the reason for all this commotion.

Let me make an appeal for understanding. Even before Kottayam diocese was erected, Southists have enjoyed parishes set aside specifically for them with priests from their own community. Therefore, the resistance posed by Southists against inclusion of exogamous Knanites and their families in Kottayam, thereby violating the original Papal fram work for their diocese, is legitimate and therefore calls for tolerance on the part of others. 

Alex Mapleton