അടുത്തു നില്പ്പോരനുജനെ
നോക്കാന്
അക്ഷികളില്ലാത്തോര്
അരൂപനീശ്വരന്
നദൃശ്യനായാല്
അതിലെന്തു
ആശ്ചര്യം
പ്രേമസംഗീതം ഉള്ളൂര്
അരൂപനും അദൃശ്യനും ആയിരുന്ന ഈശ്വരപ്രതിഭാസത്തിനു അവര്
രൂപം നല്കി. കാലാന്തരേ ആ രൂപങ്ങളെ രൂപക്കൂടുകളില് ആക്കി. താമസിയാതെ തന്നെ ആ രൂപക്കൂടുകള്ക്കു
മുന്നില് രൂപാ നിക്ഷേപിക്കാനുള്ള രൂപാകൂടുകള്
കാണിക്കപെട്ടികള് എന്ന പേരില് പല
രൂപത്തിലും ആകൃതിയിലും പ്രത്യക്ഷപെട്ട് തുടങ്ങി. ചിലരതിനെ “പുവര് ബോക്സ്” എന്നുവരെ വിളിച്ചു. ഇന്ന് ഈശ്വരന്റെ സ്ഥാനം എല്ലാത്തിനും പിറകില്. ഈശ്വരനെ
പിന്തള്ളി രൂപക്കൂടുകള്ക്കും കാണിക്കപെട്ടികള്ക്കും പ്രാധാന്യം ഏറിയിരിക്കുന്നു.
ഈശ്വരന് വരുമാനം കൊണ്ടുവരാനുള്ള ഒരു ഉപകരണം മാത്രം. ഒരു കച്ചവടചരക്ക്. സ്വന്തമായ
മുതല്മുടക്കൊന്നും ഇല്ലാത്ത, കാര്യമായ അധ്വാനം
ഒന്നും വേണ്ടാത്ത പരാജയപെടാന് സാധ്യധ ഒട്ടുംതന്നെ ഇല്ലാത്ത ഒരു നല്ല കച്ചവടചരക്ക്.
ആകെകൂടി വേണ്ടത് നല്ല തൊലിക്കട്ടി - അത്ര തന്നെ.
ദയനീയത ഏറെ ഉയര്ത്തുന്ന ഒരു ദൃശ്യമായിരുന്നു ഗാഗുല്ത്തയില്
പണ്ട് അരങ്ങേറിയത്. ആ മഹാസംഭവത്തിന്റെ മാറ്റൊലികള് മനുഷ്യമനസാക്ഷിയില് കുറെ കാലം
എങ്കിലും മാറ്റൊലികള് സൃഷ്ട്ടിക്കുകയും ചെയ്തു. ഇന്ന് പക്ഷെ കാര്യങ്ങള് മാറിമറിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
കുരിശുമായി മല കയറിയവന്റെ അനുയായികള്
ഇന്ന് ചക്രവാളത്തോളം വളര്ന്നു അധികാരത്തിന്റെയും അഹങ്കാരത്തിന്റെയും ആള്രൂപങ്ങളായി
മാറിയിരിക്കുന്നു. ഇന്നിപ്പോള് ഈശ്വരനും ഏതാണ്ട് നിസ്സഹായനായ അവസ്ഥ.
മതം മനുഷ്യനെ മയക്കുന്ന കറുപ്പായിരിക്കുന്നു
എന്നതൊക്കെ പഴയ കഥ. ഈ കാലത്ത് മതങ്ങളുടെ പ്രാധാന്യം അതിലും പതിന്മടങ്ങ് വര്ദ്ധിചിരിക്കുന്നു.
യഥാര്ത്ഥത്തില് മനുഷ്യനും ദൈവത്തിനും ഇടയില് സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്ന മതിലുകളായി
മാറിയിരിക്കുന്നു മതങ്ങളെല്ലാം ഇന്ന്. ഓരോ മതത്തിന്റെയും അതിന്റെ നടത്തിപ്പുകാരുടെയും
താത്പര്യം ശക്തിയും അനുസരിച്ച് മതിലുകളുടെ ശക്തി ഏറിയും കുറഞ്ഞും ഇരിക്കും. അത്രമാത്രം.
ദൈവങ്ങള് ഇന്ന് ഈ മതില്കെട്ടുകള്ക്കപ്പുറം ഏതാണ്ടൊരുതരം വീട്ടുതടങ്കലില്
കഴിയുന്നു എന്ന് വേണമെങ്കില് പറയാം.
ഇന്ന് മതങ്ങളുടെ സാക്ഷിപത്രം ഇല്ലാതെ ഒരു
ദൈവങ്ങളുടെയും അഞ്ചയല്പക്കത്തു പോലും ആര്ക്കും എത്തിപ്പെടാന് സാധിക്കില്ല എന്നത്
സത്യം. സ്വര്ഗത്തിന്റെയും നരകത്തിന്റെയും താക്കോലും അരഞ്ഞാണചരടില് കോര്ത്തിട്ടുകൊണ്ട്
നടക്കുന്ന പുരോഹിതവര്ഗത്തിന്റെ കൈയ്യിലല്ലെ സ്വര്ഗത്തിലേക്കുള്ള വഴിയുടെ GPS.
യഥാര്ത്ഥത്തില് ഈ ദൈവങ്ങള്ക്കൊന്നും ഈ മതങ്ങളുടെ സൃഷ്ടിയില് ഒരു പങ്കും ഇല്ല എന്നുള്ളതാണ് ഏറ്റവും വലിയ വിരോധാഭാസം. യേശു
ഒരിക്കല്കൂടി ഈ ഭൂമിയില് ജനിച്ചാല് ഏതു വിഭാഗത്തില് പോയി ചേരും? അതോ തന്റെ പഴയ
മതത്തില് തന്നെ ഉറച്ചു നിലക്കുമോ. അത് സംഭവിക്കാതിരിക്കട്ടെ. ഒന്ന് ചിന്തിച്ചുനോക്കുക. എന്തായിരിക്കും ഭൂമിയിലെ അവസ്ഥ. എത്ര ലക്ഷങ്ങളെ കുരുതി
കൊടുക്കണ്ടതായിട്ടുവരും. എങ്കിലും ഒരു കാര്യം തീര്ച്ച. പഴയത് പോലെ ഉള്ള രക്തസാക്ഷിത്വത്തിനൊന്നും
അദ്ദേഹം ഇനി മുതിരുമെന്നു തോന്നുന്നില്ല. രണ്ടായിരം വര്ഷം കഴിഞ്ഞപ്പോള് തന്റെ
ശിഷ്യഗണങ്ങള് എത്ര അടിച്ചുപൊളിച്ചാണ് ജീവിക്കുന്നത്! പണത്തിനു പണം, അധികാരത്തിനു
അധികാരം. എപ്പോഴും എന്തിനും ഓഛാനിച്ചു നില്ക്കാന് ധാരാളം ദാസന്മാരും. ഇതിലും
കൂടുതലായി ഇനി എന്താണ് വേണ്ടത്?
പരാപരാത്ല്മന്, ഭക്ത്യഭിഗമ്മ്യന്
ഭവാനെ ആര് കാണ്മൂ
ചരാചര
പ്രേമാന്ജനം എഴുതിയ
ചക്ഷുസ്സില്ലാഞ്ഞാല്
എങ്കിലും പ്രത്യാശയുടെ ഒരു ചെറുകിരണം, ഒരു ചെറു മിന്നാമിനുങ്ങിന്റെ നുറുങ്ങു വെട്ടം വീണ്ടും
റോമില് പ്രകാശം വച്ച് തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ആ നുറുങ്ങുവെട്ടം ഒരു പ്രകാശഗോളമായി
വളര്ന്നു വലുതാകാന് ആയുസ്സും ആരോഗ്യവും ഭൂമിയിലെ തമ്പ്രാക്കന്മാര് കനിഞ്ഞു
നല്കുമെന്ന് പ്രത്യാശിക്കാം, പ്രതീഷിക്കാം.
"രാജാക്കന്മാരുടെ രാജാവേ" എന്ന് തുടങ്ങുന്ന പ്രശസ്തമായ
ക്രിസ്തീയ ഗാനം എഴുതിയ കരിങ്കുന്നം ചന്ദ്രന്സാറിന്റെ അത്ര പ്രശസ്തമല്ലാത്ത മറ്റൊരു ഗാനത്തിന്റെ നാലു വരികള് കൂടി ഇവിടെ
കുറിക്കട്ടെ.
നാല്ക്കവലകളില്
നാണക്കേടിന് നേര്ച്ചപ്പെട്ടിയുമായി
നിരന്നിരിക്കും
ദേവന്മാരെ ദേവികളെ നിങ്ങള്ക്കയ്യോ കഷ്ട്ടം
നിങ്ങള്ക്കയ്യോ
കഷ്ട്ടം
വെയിലും മഴയും
കൊണ്ടാലെന്താ കാശ് കിട്ടുന്നില്ലേ
മഞ്ഞും കുളിരും
കൊണ്ടാലെന്താ ആരാധിക്കുന്നില്ലേ
ആരാധിക്കുന്നില്ലേ
റോമില് മുഴങ്ങിയ മാറ്റത്തിന്റെ ശങ്കൊലി
എല്ലായിടത്തും ഇനി വ്യാപിക്കട്ടെ. പോപ്പ് ഫ്രാന്സിസിന്റെ പാത പിന്തുടരാന്
അധികാര സ്ഥാനത്തിരിക്കുന്നവര്ക്ക് സാധിക്കട്ടെ. അരമനകള് വിട്ട് വല്ലപ്പോഴും
തെരുവുകളില് കൂടി നടന്നത് കൊണ്ടോ ആരുടെയെങ്കിലും കൂടെ കുറെ നേരം ഒരു ക്വൂവില്
നിന്നതുകൊണ്ടോ സ്വര്ഗത്തിലെ വില ഒരിക്കലും ഇടിഞ്ഞു പോവില്ല. മാത്രമല്ല ആയുസ്സും
ആരോഗ്യവും വര്ദ്ധിക്കാന് സഹായകമാകുകയും ചെയ്യും.
പയസ് പൂഴിക്കാലാ